Ben Senden Önce Ölmek İsterim

Ali Cevdet — Fri, 22 Feb 2019 20:44:38 +0000

Ben
senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
                    içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
                    ki içinde beni görebilesin…
Fedakârlığımı anlıyorsun :
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
                        senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
Ve orda beraber yaşarız
külümün içinde külün,
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi ordan atana kadar…
Ama biz
o zamana kadar
o kadar
karışacağız
ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
                                     yan yana düşecek.
Toprağa beraber dalacağız.
Ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak
iki çiçek açacak :
                    biri sen
                    biri de ben.
Ben
daha ölümü düşünmüyorum.
Ben daha bir çocuk doğuracağım.
Hayat taşıyor içimden.
Kaynıyor kanım.
Yaşayacağım, ama çok, pek çok,
ama sen de beraber.
Ama ölüm de korkutmuyor beni.
Yalnız pek sevimsiz buluyorum
                                bizim cenaze şeklini.
Ben ölünceye kadar da
bu düzelir herhalde.
Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bu günlerde?
İçimden bir şey :
                  belki diyor.

Nâzım Hikmet

The post Ben Senden Önce Ölmek İsterim appeared first on Ütopik Dünya.

İptida

Ali Cevdet — Thu, 18 Oct 2018 19:27:31 +0000

“Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız, yaprakla yağmurun aşkı
mesela. “diye başlıyor şair şiirinin ilk dizelerinde. Her birimiz bir
şekilde başlıyoruz bir yerlerden. Ben diyeyim yaşamaya, anlamaya siz
deyiverin okumaya, anlatmaya, sevmeye. Nasıl ya da nereden olursa
olsun başladıysan eğer bir kere anlamlandırmaya, dolduysa o nefes
içine çektiğinde, kaçışı olmuyor bazı şeylerin. Beklemek, ummak,
aramak, kimi zaman yalnızlık ve acı çekmek. Bu manalar işgal ediyor
seni. Anlamı, hakikati ararken onları buluveriyorsun yanında. Ama
eğer başladıysan bir yerden, bil ki o senin sözün artık. Kendine, bir
sevdiğine, bazen de bir çocuğa. Ona sahip çık. Belki bitiremedim
diyeceksin, diyecekler de ama asıl meselenin o olmadığının da farkına
var. Çünkü gerçek, senin yolunda olan olacak. Senin çaban, senin
bilgin, senin düşüşün, senin gözyaşında. Senden bu dünyaya iz ne
varsa o.
Başladığımız noktaya geri dönüp de bir daireyi tamamladığımız ne çok
oluyor hayatımızda. Ama o dönüşte ne o nokta aynı nokta oluyor, ne
de sen aynı sen. O daireyi çizerken, kimi zaman değişen, kopup
gidiveren şeyler oluyor çizginde. Gerçekten dünya her yıl güneşin
etrafında dönüp de aynı noktaya geliyor olabilir mi? Zaman bu denli
değiştirirken her şeyi ilk noktadan nerelere dokunup da geldin onu
bil, onu kıyas et. Kendine olan öz saygını hep koru. Sadece biyolojik
olarak insan (!) olanlardan olma. Yalnız bir kez doğmuş olanlardan
değil, kendini tekrar doğurabilenlerden ol. Çünkü bil ki olmuş olana
denir aslında insan. Yarım kalmasın hiçbir çizgin. Çünkü belki en çok
yarım bıraktığını bir başkası tamamladığında yanacak canın. Nasıl
olursa olsun o senin olacak, senden olacak- biricik olan senden-Çünkü
yine ne diyordu şair: “Başkalarının aşkıyla başlıyordu hayatımız,
başkalarının düşünceleriyle değil.”.

Göksu Samar

The post İptida appeared first on Ütopik Dünya.

Şiir arşivleri - Ütopik Dünya

Ben Senden Önce Ölmek İsterim

Nâzım Hikmet

İptida

Göksu Samar