Rome, as a civilization rooted in high-level cultural production and urban structure, experienced a continuous increase in its urban population. Within this urban civilization, class stratifications emerged. The privileged ruling class strived not only to maintain political power but also to secure economic dominance. In this context, managing, directing, and channeling the energy of the growing population became possible through the institutions of gladiators and the arena. Through the violence produced in the arenas, emotional releases such as excitement, pleasure, and fear were facilitated. This institution, which evolved into a form of public entertainment, generated stories and used narratives to give meaning to violence. With this controlled production of violence, the masses were kept in check within a framework centered on excitement and pleasure. Indeed, the institution of gladiators and the arena was deliberately coordinated by the Roman political and economic elite for these very purposes.

The civilizations built today are founded upon these earlier urban high cultures. As Eric Hobsbawm states, the twin revolutions that changed the world were carried out by Western civilization. Western civilization, which brought forth the French Revolution and the British Industrial Revolution, draws its roots from the urban high cultures that preceded it. When we examine the pillars of today’s Western civilization, we find knowledge, philosophical thought, and political and economic institutions originating from Sassanid, Roman, Greek, and Islamic civilizations. Western civilization seized and assimilated the cultural outputs of these earlier high-level civilizations and used them to construct the modern world we live in today. Whether this construction is fundamentally flawed or beneficial is a matter for another discussion. However, it would not be incorrect to say that the governing instruments of the past continue to exist today in transformed forms. Therefore, in the modern world built by Western civilization, it can be said that the institutions of gladiators and the arena still persist as tools for governing, manipulating, and channeling societal energy. At this point, it becomes essential to examine the UFC in the United States—the current global superpower. Today, the UFC exists as a modern-day reflection of the gladiatorial institution of ancient Rome.

The UFC, known as the Ultimate Fighting Championship, is a mixed martial arts organization. Fighters compete inside the octagonal cage, known as the Octagon, for either 3 or 5 rounds. Each round lasts approximately 5 minutes.

It is owned by a company called ENDEAVOR—a multinational entertainment, media, and sports corporation headquartered in Beverly Hills, California. Endeavor Group Holdings, Inc. has transformed into a powerful social management mechanism through its various organizations and institutions. Today, this political tool of governance has evolved to acquire a strong economic dimension. While the gladiatorial institution in ancient Rome served political purposes, the UFC has succeeded in combining both political and economic gains. To support this argument, we can refer to TKO’s 2024 report, which states: “In 2024, the UFC generated a total revenue of $1.406 billion USD.”

Additionally, former U.S. President Donald Trump’s close ties with the UFC can be seen as evidence of the organization being used as a tool of governance. In the video below, we see Donald Trump entering UFC 309 through the same path used by the fighters, receiving applause from the entire arena.

The current CEO of the UFC, Dana White, has collaborated with Donald Trump on a political level and publicly supported his candidacy during the election campaign.

Trump utilizes the UFC as a tool for public relations, advertising, and social control—much like the ruling elite minority of ancient Rome. In the photo below, American billionaire Elon Musk is seen applauding Trump, who is holding the UFC championship belt, along with the entire arena—serving as clear evidence of this phenomenon.

By establishing strong ties with champion fighters, Trump shapes public perception and promotes himself. At UFC 319, the dance performed by Jon Jones—widely regarded as the UFC’s GOAT (Greatest of All Time)—after his title fight stands as a clear manifestation of this Foucauldian tool of governance that has been constructed.

In the United States, the UFC is being utilized much like the gladiatorial institution of ancient Rome—as a tool of social control—with clear political and economic outcomes. To strengthen the overall argument within the context of this discussion, one example can highlight the growing significance of this institution as a governing mechanism:
“Donald Trump recently announced to the world that a UFC event will soon be held on the White House lawn, organized by none other than his close associate, Dana White.”

In conclusion, the UFC (Ultimate Fighting Championship) has evolved far beyond being merely a combat sports organization; it now stands as a powerful “governance tool” within today’s global media and political arena. Skillfully blending the dynamics of sport, entertainment, politics, and identity, the UFC is strategically utilized by both states and corporations as a platform for public relations, cultural hegemony, and the shaping of national interests. In this context, the UFC not only showcases athletic performance but also functions as a medium that redefines social norms, influences international relations, and plays an active role in processes of power and integration. Therefore, the UFC represents a phenomenon that embodies the off-field strength of modern political strategies—worthy of examination as a multi-layered and influential instrument.

The post The Global Power Arena: The Rise of the UFC as a Political Tool appeared first on Ütopik Dünya.

Roma; yüksek düzey kültür medeniyet üretimi ile şehirsel bir yapıda var olurken her geçen gün şehirsel nüfusu da artmıştır. Bu şehirsel medeniyet yapılanmasında sınıfsallaşmalar üretilmiştir. İktidar sahibi ayrıcalıklı kimseler politik gücün yanı sıra ekonomik gücü de ellerinde tutmak için çaba sarf etmişlerdir. Bu ortamda kalabalık nüfusların yönetilmesi, yönlendirilmesi, enerjilerinin sağıltılması; gladyatör ve arena kurumu ile mümkün olmuştur. Arenalarda üretilen şiddet aracılığıyla heyecan, haz, korku gibi duygusal boşalmalar sağlanmıştır. Toplumsal bir eğlence aracına dönüşen bu kurum ile hikayeler yaratılmış, anlatılar sayesinde şiddete anlam kazandırılmıştır. Kontrollü bu şiddet üretimi ile yığınlar heyecan ve haz odaklı bir çerçevede kontrol edilebilmişlerdir. Nitekim gladyatörlük ve arena kurumu bizatihi Romalı politik ve ekonomik güç sahibi azınlık kesim tarafından bu amaçlarla koordine edilmiştir.

Günümüzde inşa edilen medeniyet üretimleri bu şehirsel yüksek kültürlerin üzerine inşa edilmiştir. Bugün Eric Hobsbawm’ın deyişiyle dünyayı değiştiren çifte devrim Batı medeniyeti tarafından gerçekleştirilmiştir. Fransız Devrimi ve İngiliz Sanayi Devrimini gerçekleştiren Batı medeniyeti kökenlerini kendinden önceki şehirsel yüksek kültür medeniyetlerinden almaktadır. Bugünün Batı medeniyetinin kolonlarına baktığımızda Sasani, Roma, Yunan, İslam medeniyetlerinde üretilen bilgileri, felsefi üretimleri, politik ve ekonomik kurumları görmekteyiz. Batı medeniyeti kendinden önceki yüksek düzey kültür medeniyet çıktılarını ele geçirmiş, özümsemiş ve bugün yaşadığımız modern dünyayı inşa etmiştir. Bu inşanın ne derecede arızalı olduğu yahut ne derece faydalı olduğu başka bir tartışmanın konusudur. Ancak bugünün yönetme aygıtlarında eski kurumların kabuk değiştirerek devam ettiğini söylemek yanlış olmayacaktır. Dolayısıyla bugün Batı medeniyetinin inşa ettiği modern dünyada gladyatör kurumunun ve arena kurumunun toplumları yönetme, manipüle etme, enerji sağıltma aracı olarak varlığını sürdürdüğünü söyleyebiliriz. Tam bu noktada günümüzün süper gücü olan ABD’de UFC kurumunu incelemek mühimdir. UFC bugün Roma’daki Gladyatörlük kurumunun modern dünyadaki yansıması olarak var olmaktadır.

UFC; Ultimate Fighting Championship, adıyla bilinen bir karışık dövüş sanatları organizasyonudur. Octagon denilen 8gen kafesin içerisinde dövüşçüler 3 raunt yahut 5 raunt birbirleriyle dövüşürler. Her raunt 5 dakika kadar sürer.

ENDEAVOR adlı eğlence, medya ve spor şirketi UFC kurumunun sahibidir. Endeavor Group Holdings, Inc., merkezi Beverly Hills, Kaliforniya’da bulunan, çok uluslu bir eğlence, medya ve spor şirketidir. Bu uluslararası özel Amerikan şirketi sahip olduğu organizasyonlarla, kurumlarla müthiş bir toplumsal yönetim mekanizmasına dönüşmüştür. Bugün bu politik yönetme aracı evrim geçirmiş ekonomik bir nitelikte kazanmıştır. Roma’daki gladyatörlük kurumunun politik kazancının yanına bugün UFC ekonomik bir kazanç da sağlamayı başarmıştır. Anlatıyı kanıtlamak için TKO’nun 2024 yılı raporuna bakabiliriz. Buna göre “UFC, 2024 yılında toplam 1,406 milyar USD gelir elde etmiştir.”

Ayrıca ABD başkanı Donald Trump’ın UFC ile olan sıkı bağı UFC’nin yönetim aracı olarak kullanılmasına kanıt gösterilebilir. Aşağıdaki videoda Donald Trump’ın UFC 309’a dövüşçülerin yürüdüğü yoldan katıldığını ve tüm arenada alkışlarla karşılandığını görmekteyiz.

UFC’nin hali hazırdaki CEO’su Dana White Trump ile politik zeminde iş birliğine girmiş ve adaylık sürecinde onun reklamını yapmıştır.

Trump halkla ilişkiler, reklam, toplumsal yönetim aracı olarak UFC’yi aynı Romalı azınlık iktidar sahibi kesim gibi kullanmaktadır. Aşağıdaki fotoğrafta ABD’li sermaye sahibi Elon Musk’ın UFC kemerini elinde tutan Trump’ı tüm arena ile birlikte alkışlaması bu olgunun kanıtıdır.

Şampiyon dövüşçüler ile kurduğu bağ ile toplumsal algıyı yönlendirmekte ve reklamını yapmaktadır. UFC 319’daki UFC’nin GOAT’ı olarak da bilinen Jon Jones’in kemer müsabakası sonrası yaptığı Trump dansı inşa edilen bu Foucault’cu yönetim aracının çıktısı olarak karşımızda durmaktadır.

ABD’de UFC’nin aynı Roma’daki gladyatör kurumu gibi toplumsal yönetim aygıtı olarak kullanılması politik ve ekonomik çıktıları ile önümüzde durmaktadır. Bu kurumun bir yönetme aygıtı olarak öneminin arttığını bir örnek ile somutlaştırmak yazının genel bağlamındaki argümanı kuvvetlendirecektir; “Donald Trump yakında zamanda UFC organizasyonunun Beyaz Saray’ın bahçesinde gerçekleştirileceğini ve bunun adamı Dana White tarafından organize edileceğini tüm dünyaya duyurmuştur:”

Sonuç olarak, UFC (Ultimate Fighting Championship), yalnızca dövüş sporları organizasyonu olmanın ötesine geçerek, günümüzün küresel medya ve siyaset arenasında etkin bir “yönetim aracı” olarak da öne çıkmaktadır. Spor, eğlence, politika ve kimlik dinamiklerini ustaca bir araya getiren UFC, hem devletler hem de şirketler tarafından halkla ilişkiler, kültürel hegemonya ve ulusal çıkarların şekillendirilmesi için stratejik bir platform olarak kullanılmaktadır. Bu bağlamda UFC, sadece atletik performansı sergilemekle kalmaz; aynı zamanda toplumsal normları yeniden tanımlayan, uluslararası etkileşimleri yönlendiren ve iktidar-tümleştirme süreçlerinde söz sahibi olan bir mecra haline gelmiştir. Dolayısıyla UFC, modern siyasi stratejilerin saha dışındaki gücünü de temsil eden bir fenomen olarak incelenmeye değer, çok katmanlı ve etkili bir araçtır.

The post Küresel Güç Arenası: UFC’nin Politik Bir Araç Olarak Yükselişi appeared first on Ütopik Dünya.

NEDEN İTİRAZ ETMİYORUZ ?

SOLJENİTSİN romanındaki en enteresan sorular bu harflerle yükseliyor. Bu soruları yaşanmış gerçek anektodlardan biriyle anlatmaya devam eden yazarın sorularını anlamak için anektoda bakalım öncelikle:

Gizli Servis’ten (NKVD veya İç işleri Halk komiserliği olarak bilinir.) iki Çekistin Serpukhov meydanında gündüz vakti yaşlı bir kadını göz altına almaya çalışırken yaşlı kadının çığlık atmasıyla gizli servis ajanlarının etrafına toplanan kalabalık yaşlı kadının göz altına alınmasını engellemişlerdir. Bunun üzerine ortamı terk eden gizli servis; kadını gece vakti yalnız başına yakalayıp Gulag esir çalışma kamplarına postalamışlar.

Kitabın içerisinde bu anektottan sonra geçen şu cümle; Sovyet toplumundaki Stalin diktasının halkı zorbalık ve korkuyla nasıl sinsice itaate zorladığını göstermektedir:

” They can’t work in public eye”

”Halkın önünde çalışamazlar”

Gizli Servis bu motto ile halkın kalabalıktan aldığı gücü engellemek için yargısız, sistematik düşünce zorbalığını gizlice devam ettirmiştir. Kimsenin kimseye yardım edemeyeceği vakitlerde ve mekanlarda göz altına alınmalar devam etmiş. Gece ansızın göz altına alınan kişi parmak uçlarında apartmanlarından indirilmiş ve sessiz ol itaatlerine uymuşlardır. Öyle ki ancak sabah uyandığınızda yan dairenizdeki komşunuzun bir daha göremeyeceğiniz sürgünü yaşadığını fark eder olmuşsunuz. Peki neden tüm apartmanı kaldıracak çığlığı atamaz hale geldiler bu insanlar? Sırasıyla evlerinden, karakola, tren garlarına ve Gulag kamplarına gitme sürecinde neden çığlık atıp yardım istemedi halk? Neden kalabalığın gücünü kazanamadılar? Neden direnemediler?

Çünkü karşılarında Ekim Devrimi sırasında Çarlığı kalabalığın gücüyle deviren Bolşevikler vardı. Bolşevikler; Komünizm’in verdiği söylemler ile topluluğun kalabalığın gücünü çok iyi analiz etmiş ve kullanabilmiş bir sınıftı. Bu sebeple iktidara geldiklerinde toplum gücünü öne çıkarırken parti içi kendi iktidarını kuvvetlendiren üst sınıf Parti bireyleri, kişisel çıkarlarını toplum ve komün yalanları arkasında gizlediler. Bireysel belirsiz göz altı hamleleri ile de toplumsal dayanışmayı adım adım kırarak tüm topluma bir var oluş korkusu aşıladılar. Böylelikle kendi var olma mücadelesini kaybeden Rus halkı Çarlığa karşı birlik olduk ve kazandık söylemlerine mecburen inanmak zorunda kaldı. Oysa Çarlık devrilince yerine geçen üst makamlardaki Partililer yeni bir sınıf oluşturdu ve halkı her zamankinden çok daha sert ve acımasız bir şekilde sömürmeye ve ezmeye devam etti.

Rus halkı neye uğradığını tam anlayamadığı süreçte Gulag’ta esir oldu. Umut ile itiraz etmediği takdirde aklanacağına inanıyorlardı. Çünkü akıl işi değildi hapsedilmeleri. Hiç bir suç işlemeden esir edilen kamplarda çalışan bir halk kesimi; Stalin ve Stalin değerlerinin putlaştırılmaları sebebiyle yok edildiler. Fikir özgürlüğünün öldüğü Sovyet tiranlığında devlet ve parti kademeleri (Tek komünist parti=Devlet=Tüm halk) iyice yozlaşınca halk yargısız infazların altında iyice ezilmeye başladı.

Muhalefet yoksunluğundan dolayı İktidarı elinde bulunduran Komünistler hiç eleştirilememenin verdiği güçlü her geçen iplerini iyice kopardılar. Hata yaptıklarında, suç işlediklerinde, yasayı çiğnediklerinde parti kanunlarını da istedikleri gibi eğip büktüler. Yargının bağımsızlığı söz konusu değildi. Çünkü herkes partiliydi. Yasama bağımsızlığı ve yürütme bağımsızlığını da söz konusu olmadığı için kelimenin tam anlamıyla istedikleri gibi at koşturdular. (1984 distopyasında sürekli değiştirilen ve yakılan gazete ve yasa haberlerini hatırlayın!)

Susturmak istedikleri zaman, istedikleri kişiyi ötekileştirdiler. Ajanlıkla suçladılar. Kapitalist olmakla itham ettiler. Esir kamplarına yolladılar, öldürdüler. İşin en ironik tarafı ise halkı ezen bu Nomenklatura sınıfı gücünü halktan aldığını söyleyip kendini halk olarak tanımlamaktaydı.

Tüm bu datalardan sonra güç arzusunun insan benliğini nasıl ele geçirdiğine dair sorular yükseliyor zihnimde. Tüm olması gereken oluyormuş gibi sanki. Hayatımın her anında insanın güç zehirlenmesini tarafından nasıl çürüdüğünü görüyorum. Sosyal hayatımın aktığı dünya gerçekliği bile tüm bu yaşananların bir yansıması sanki. Gücü bir parça ele geçiren insan; sahip olduklarını kaybetmemek için en başta kendisini var eden tüm değerleri bir anda eğip bükmeye başlıyor. Eğip bükme sonunda ortaya çıkan insan bir anda arketipinin celladına dönüşüyor.

YAŞAMAK, UĞRUNA ÖLEBİLECEĞİN DEĞERLERİN VARSA YAŞAMAKTI !

UNUTTUK…

The post 1984 DİSTOPYASININ DOĞRULANMASI: GULAG -2- appeared first on Ütopik Dünya.