*Okumakta olduğunuz yazıda günümüz mimarlığına eleştiri yapılmaktadır. Bu sebeple yazı içerisinde herhangi bir mimari eser görüntüsü ya da çizimi paylaşılmayacaktır.

21. Yüzyılın henüz ilk çeyreği içerisindeyiz. Fakat ileri ki yüzyıllara pek bir şey bırakmayacağız gibi(!) Teknoloji merkezli yaşamı yorumlamak gerekirse çok hızlı gelişiyoruz. Saniyeler içerisinde yeni özelliklere sahip, teknolojik aletler üretiyoruz. 10 sene önce hayal dahi edemediğimiz gelişmelere tanık oluyoruz. Bu konu hayatımızın her yanına temas ettiği gibi mimariye de bir bölümden ulaşmakta. 3 boyutlu yazıcıları bir şekilde duymuşuzdur. 3 boyutlu yazıcıların büyük ölçekli varyasyonları inşaat sektöründe göreve başlamış durumda. Artık bu yazıcılar sayesinde kısa sürede, kolaylıkla yapı inşa edebiliyoruz. İnşa etme eylemini de teknolojiye teslim etmeye başladığımıza göre artık ne yapacağız? Mimarlar oturdukları yerden sadece tasarım mı yapacaklar? Peki inşa etme eyleminde bulunmayan insanlar harcamaları gereken enerjiyi nerede harcayacak? 4 duvar arasında olduğu yerde koşarak, gruplanmış dökme demirleri kaldırarak mı?

Mimarlara harcaması gereken enerjileri harcattığımıza göre robotlaşmadan daha da etkilenecek olan iş grubuna gelelim: Şantiye Çalışanı! Duvar öreninden tutun, tesisat ustasına iş grupları ,çok değil, yakın gelecekte bu işi yapamayacaklar. Gelişen teknoloji onların işlerine de son verecek. Peki endüstri devrimine gidelim. Makineleşme ile insanlar işlerinin ellerinden alınacağı tehditi ile karşı karşıya kaldı. Sistemin başında bulunan işveren olarak insanlar telaşa kapılmamalarını tembih etmekteydiler. Fakat sonuç işlerinin ellerinden gitmesi ile sonuçlandı. Nihayetinde insanlar yeni işler bulup hayatlarını sürdürmek zorundaydılar. Bu sebeple yürürlükte olan meslekleri ayırmaya gittiler. Buna uzmanlaşma dediler. Artık mimarlık adı altında bir sürü meslek türedi. Başlangıçta bu yol ile bu günlere gelmeyi başardılar. Fakat artan nüfus ve okullaşma bir noktadan sonra patlak verdi ve dünya da işsizlik artmaya başladı. Gereksiz uzmanlaşma ve bu uzmanlıklarda okullaşma gerekli olan insan gücünün üzerine çıktı.

Günümüze gelecek olursak, yürürlükten kalkacak olan mesleklerde çalışan insanlar bu yüzyılda da işsizlik ile mücadele edecekler. Bu defa farklı bir durum söz konusu;  İnsanların karşılaştıkları bir soruna çözüm üretmeleri zaman alıyor.Hızlı gelişen teknoloji zamanı çok hızlı tüketiyor, insanlar sürekli değişen dünya da karşıladıkları sorunlara çözüm üretmekte güçlük çekecek. Bu yolla tek amaçları el verdiğince bir şekilde para kazanmak. Bu aynı zamanda suç oranlarınında artmasını beraberinde getirmesi kuvvetle muhtemel. Peki bunun önünü almak mümkün mü? Teknolojiyi daha yavaş geliştirmenin bir yolu var mı? Hayır! Siz teknolojiyi geliştirmezseniz başkası geliştirecek. Kaçınılmaz insanlığın sonu değişmeyecek, er ya da geç gelecek!

The post Günümüz Mimarlarına appeared first on Ütopik Dünya.

Film Türkiye’de 31 Ocak 2003’de vizyona girdi.

Sıkıysa Yakala veya orijinal adıyla Catch Me if You Can, Frank Abagnale Jr.’nin hayat öyküsünden esinlenilerek oluşturulan 2002 yapımı komedi-drama türünde bir sinema filmidir.

İzlemek sizin ufkunuzu açabilir. Filmin aksiyon sahneleri genel olarak yüksek. Bazı sahnelerde abartıya kaçılsa da izlemeye değecek cinsten.Sahne geçişleri hızlı ve birkaç açıdan çekimlere sahip. Film, Leonardo di Caprio üzerine kurulu. Sadeleştirecek olursak Leonardo ve onu yakalamaya çalışan polisler arasında geçiyor. Sıkıysa Yakala’nın sonlarına doğru Leonardo’nun pişmanlık yaşadığı anlıyoruz ancak iş işten geçmiştir…

Sıkıysa Yakala

The post Catch Me If You Can – Sıkıysa Yakala appeared first on Ütopik Dünya.