İstila 10001
“Nefes alamıyorum lala, nefes alamıyorum!” Oyununu son kez oynamıştı. İnsanlar yabancıydı artık ona. Sadece okuyor ve nefes alıyordu. Her şeyden elini eteğini çekmişti. Anne ve babasından uzaklaşmış, kardeşlerinin yüzüne bakmıyordu.…
Ütopyanın İzinde, Sınırları Aşan Düşünceler