Yeni dönemin paradigması psikoloji, sosyoloji, iktisat, reklam gibi alanların yardımıyla gerçeği bozmak için sinemanın kurgusundan faydalanmak. Gerçeğin içini dışına çıkarıp yeni bir sahteliği gerçek diye sunmak ise bu paradigmanın sonraki aşaması.

Batı dünyası tarihsel anlamdaki günahlarının kefaretini ödeyememenin altında ezildiğinin farkında. Çünkü yapılan batı eylemleri geçmişten bugüne ve geleceğe doğru son sürat dünyayı çiğnemekle meşgul. Bu dünya toplumların genelinde büyük travmalara sebep olmakta. Bugün Batı dünyasının içerisinde gerçeği görmeyi reddetmeyen elit kesimden insanlar bile distopik eserler ile seslerini duyurmaya çalışıyorlar. Ancak çok kısık kalıyor.

Bu metnin esas yazılış amacı ise bir takım batı kaynaklı dezenformasyonları ortaya çıkarmaktır. Bu bağlamda son zamanların meşhur dizisi Genç Papa (The Young Pope) hakkında çıkarımlarla devam edelim.

Genç Papa dizisi baştan aşağıya bir PR(public relations) ve Marketing (pazarlama) çalışması. Dizinin baş rolünde yakışıklı ve karizmatik aktör Jude Law genç Papa’yı canlandırıyor. Karakter dizi içerisinde bilinmez bir çaylaktan azize dönüştürülüyor. Jude Law fiziksel olarak dizi içerisinde kendisini İsa peygamber ile kıyaslıyor ve İsa’dan bile daha yakışıklı olduğunu dile getiriyor. Fiziksel olarak genç Papamız bir anda İsa’yı geçiyor. Dizi devam ederken Papa figürüne kattıkları inanılmaz. Tahmin edilemez davranışları, dünya malından vazgeçtiğine dair tavırları, insanlığa sevgiye dair olan inançları ile Papa figürü azizlikte de İsa’yı geçiyor. Öyle ki dizide Papa’nın geriden gelip İsa’yı geçtiği de hissettiriliyor.

Vatikan içerisindeki entrikalarla başlıyormuş gibi gözüken kısa bir sürenin ardından tüm dizi karakterleri yüce Papa’nın kutsallığı, yakışıklılığı altında eziliyor. Hiç kimsenin şantaj yapmaya cesaret bile edemeyeceği kutsallıktaki Papa kısır bir kadının doğum yapmasından tutunda, bir benzin istasyonunda tırların önünde dua ederek Afrika’daki kötü bir rahibenin Tanrı tarafından cezalandırılmasını sağlıyor.

Gerçeğin bu kadar ironik bir şekilde bozulması tarihi ve günümüze dair düşünen insanları aptal yerine koymak değil de nedir? Lütfedip Afrika’ya ilk seyahatini düzenleyen Papa hizmet köyü kuran bir misyoner rahibeyi takım taklavat ziyarete gidiyor. Yol üzerinde iç savaşta vurulan Afrikalı fakir insanları görüyor ve elem içerisine giren Papa bir günah çıkarma sırasında İngilizce bilmeyen Afrikalı bir rahipten bir not alıyor. Bu notta rahibenin susuzluk ile kavrulan köyün tüm suyunun rahibe tarafından el konulduğu belirtiliyor. Dramatik sahneleri görmeniz için izlemelisiniz. Hollandalı bir şirketin yaptığı naylona yapışan nem suya dönüşürken gecenin bir vakti gelip bu naylonu emen Afrikalı cılız, susuz, aç çocuklar yine Afrikalı bekçiler tarafından cop ile dövülüyor.

Peki bizim papamız ne yapıyor, dersiniz? Eş cinsel ilişki içerisinde rahibeleri kullanan, suyu kendi tekeline alan bu rahibeye hiçbir şey yapmıyor ve Napoli’de benzinlikte tırların önünde ellerini açarak Tanrı’ya dua ediyor. Sonuç tam dua sırasında soğuk su içen rahibe ölüyor. Dramatik müziklerle an be an ilerleyen kutsallık seviyesi genç Papa kutsal ruh ile bütünleşmeye başladığı iması veriliyor.

Neresinden tutsan elinde kalır. Sanırım bu cümle tam olarak böyle bir durum için söylenmiş. Papalık makamı modern dünyanın verdiği nimetlerle kendi günahını çıkarmakla kalmayıp aynı zamanda sanki tüm bu dünya düzenini Batı medeniyeti oluşturmamış gibi kötülüğün karşısında olduğu mesajını veriyor. O kadar korkakça bir mesaj ki hiç bir rasyonal tabanda sorumluluğu almadan veriliyor. Papa sorumluluğu almaktan kaçıp sorumluluğu Tanrı’ya yüklerken ileriki sahnelerde bu tavrı sarsılmaz bir inanç olarak tanımlanıyor. Peki gerçek nasıldır?

Tordesillas antlaşması ile Papa Dünyayı ikiye bölüyor. Bir tarafını sömürmeleri için İspanyollara diğer tarafını ise Portekizlilere veriyor. Sonuç olarak İspanyol ve Portekiz valileri gittikleri yerde milyonlarca yerliyi soykırıma uğratıyor. Yerlilerin doğal kaynaklarını çalıp kendi ülkelerine getirip yığıyorlar. Yetmiyor yerlileri köle edip ticaretini yapıyorlar.

Merkantalizm ekonomik paradigması bugünkü Sanayileşmiş Modern Avrupa’nın temasını oluşturuyor.

Kolonileştirdikleri, emperyalize ettikleri bölgede yerel kültürleri, dilleri yok edip buraları ötekileşirmek Batı dünyasının kilisesinin gerçeğidir. Kilise Batılı burjuvazinin emperyal maşası olmuştur.

Lafı eğmenin bükmenin anlamı yok. Amerika’da soyu tükenen Aztek, Maya, İnka, Kızılderililerin; Avustralya’da talan edilen Aborjinlerin, Yeni Zelanda’da katledilen Maorilerin ve en önemlisi belki de onurları yok edilip emperyalizme hala derinden konu olan Afrikalıların yaşadıkları iç savaşların, soykırımlarında sorumlusu Batı elitizmi, Batı Burjuvası ve Batı kilisesidir. Tarihsel gerçekliği sinema ve dizi sektörüyle eğip büküp yapılan bu pazarlama, PR çalışmaları ile sahte bir gerçeklik algısı yaratmak en hafif ifadeyle aşağılıkçadır.

Konuyu bir din eleştirisi haline getirmek değil niyetim. Eğer öyle yapsaydım konuyu Pavlus’a getirir ve Hristiyanlığı hangi temellerle ne gibi amaçlarla yeniden inşa ettiğini tartışmaya açardım. Ancak inanç bağlamında bunların hiç bir kıymeti olmazdı.

Burada yapılan Batının gerçeğin sorumluluğunu almaktan çocuk gibi kaçtığını haykırmaktır. İnternet ile birlikte iletişimin genişleyen boyutu düşünüldüğünde yeni neslin Hristiyan kilisesini karizmatik Jude Law’dan öğrenmesini engellemektir. Çünkü Jude Law’ın ortaya koyduğu aziz genç Papa’nın kilisesinin gerçek kiliseyle alakası yoktur. Gerçeği bir örnekle keskinleştirelim:

Avustralya Kardinali George Pell Hristiyan kilisesi için çok önemki bir hatipti. Kardinal Ateist düşüncenin savunucularından Richard Dawkins ile karşılıklı bir tartışma programı yapıp Kilisenin savunuculuğunu bile yapmıştı.

O programda sunduğu imajla iyiliği, sevgiyi temsiliyle Hristiyan kilisesinin yeni yüzü olmuştu. Peki gerçekte Kardinal Pell kimdi?

AVUSTRALYA KARDİNALİ GEORGE PELL GEÇTİĞİMİZ GÜNLERDE 2 ÇOCUĞA CİNSEL TACİZDE BULUNMAKTAN 6 YIL HAPSE MAHKUM EDİLDİ!

Evet gerçek bu kadar sade. Evet bir o kadar da ağır! Kilise pedofili skandalları ile savrulurken dizide ne oluyor dersiniz? Genç Papa devrim başlatıp eşcinselliği, kürtajı yasaklıyor ve pedofili suçundan bir kardinali yargılayıp Alaska’ya sürüyor. Ancak bunu yaparken de pedofili kardinalin böyle olmasını başka bir sapıktan kaynaklandığını ve aslında pedofili kardinalin de mağdur olduğunu anlatan sahneleri kurguluyorlar.

Batı algının yeni gerçeklik olduğunun farkında. Bu paradigmayı kullanarak gerçekliği tahrip etmeye ve internet aracılığıyla sinema ve dizi kurgularıyla yeni gerçeklikler yaratmaya çalışıyor. Bir zamanlar Holywood, Soysuzlar Çetesi, Rambo tüm bu amaca hizmet eden diğer yapımlar.

Doğu ve Batı toplumlarında vicdanı ölmemiş olan insanlar kurguları değil gerçekliği sahiplenin! Çünkü gerçeklik ne kadar ağır olursa olsun ancak ondan tohumlar filizlenir!

The post Batının Günah Çıkarması İçin Yapılmış Dizi: Genç Papa (The Young Pope) appeared first on Ütopik Dünya.

Çok sevdiğim bir dostum bu filmle ilgili “bir çöküş hikayesi” tabirini kullanmıştı, sanıyorum ki bu filmi en iyi özetleyecek tabir de tam olarak bu. Filmi izlemeyenler için filmin içeriğinden detaylıca bahsetmeyecek, yalnızca birkaç şeye değineceğim…
Film, 80’ler İngiltere’sinde geçmekte. İki saatlik, su gibi akan bir zaman diliminde bir ilişkinin başlangıcından bitimine kadar olan serüvene tanık oluyoruz. Honor Swinton yani Julie ilk uzun metrajlı filmini çekmek isteyen ve bunun için senaryo yazmakta olan bir sinema öğrencisidir. Partneri Tom Burke yani Anthony ile de bu süre zarfında tanışır. Tanışmaları ile birlikte hem Julie’nin filmi çekme çabalarını, hem Anthony ile olan karmaşık ilişkisini hem de ailesi -özellikle annesi- ile olan ilişkisini izliyoruz. Olaylar Julie’nin etrafındaki bu film-aile-sevgili üçgeninde dolaşıyor fakat bu üçgenin bizi daha çok sarsacak olan ucu da şüphesiz Anthony oluyor. Julie yeni tanıştığı Anthony ile ona danışmak ve filmiyle ilgili konuşmak adına birkaç defa buluşur. İkisi arasında geçen diyaloglar ise bir ilişkinin başlayabileceğinin habercisidir. Çünkü Anthony görünüşe göre Julie’nin ruh eşi olabilecek bir kişidir. Sonrasında Anthony bir sebepten dolayı Julie’nin evinde kalmak ister ve Julie de bu ricasını geri çevirmez. Evde oldukları süre zarfında aralarındaki günden güne gelişen bağlılık gözle görülebilir cinstendir. Julie aynı yatakta uyudukları zaman aralarında oyuncaklardan oluşan bir duvar örer ve aralarındaki mesafeyi onunla anlarız. Ama Anthony yurt dışına yaptığı kısa bir geziden döndüğünde o duvarın artık olmadığını, o duvarı tamamen yıktığını görürüz. Böyle tatlı bir detayla artık bir ilişkide olduklarını anlarız.

Aralarındaki temas ve diyaloglar bize kişilikleriyle ilgili çok şeyi anlatırken bir yandan da heybemizi boş bırakmaktadır. Anthony’nin aslında güvenilmemesi gereken bir adam olduğunu göstererek, ilk ters köşesini yaparak bizi şok içerisinde bırakıyor film ve devam ediyor bizi çıkmazlara sürüklemeye. Ama Julie her şeye rağmen Anthony’nin yanında olmaya devam edecek, Anthony’e güvenebileceği fikrine ikna edebilecek detayları yakalamak için her şeyi deneyecektir. Bu sırada da kendi filmini çekme sürecindedir Julie. Aslında bakarsanız bu filmin yapım süreci ile ilişkinin gidişatı oldukça paralel bir şekilde gitmekte. Bu güvensizlik, aşk, sadakat, azim ve bağlılık günden güne ikisini de, çoğunlukla da Julie’yi etkilemektedir. Bu yoğun duygu sekine, mücadelelerle dolu ateş çemberine rağmen sonuna kadar dimdik ayakta kalan güçlü karakterimiz Julie olacaktır. Her probleme rağmen filmini bitirecek ve ve filmini bitirmesiyle perde kapanacaktır.

Film öyle ters köşe yapıyor, öyle savunmasız kaldığınız bir zamanda sizi yakalıyor ki filmin sonunda hissetmeniz gereken duyguyu kestirmekte oldukça güçlük çekiyorsunuz. Savunmasız kaldığınız bir yerinizden yakalıyor diyorum çünkü ben sanmıyorum ki herhangi bir insan kendinden bir şeyler bulamasın bu filmde. Çünkü sıradan bir aşk hikayesi, klişelerle dolu bir film değil. aksine, izlemesi ve aynı zamanda kabullenmesi cesaret isteyen, düşünce dünyasını altüst edebilecek bir yapıda bu film. ‘Huzursuzluğun Filmi’ adeta. Bütün bu duyguları yaşatmakta büyük rolü olan bir diğer etken de oyunculuklar, olağanüstü güzellikte bir performans sergilediler şüphesiz. Oyunculuklar öyle güzel, senaryo öyle iyi kurgulanmış ve tasarlanmış ki kişi kendini sadece filmin izleyicisi olarak değil de, sanki o evde yaşayan 3. Bir kişi/ bir dost olarak hissediyor kendini. Zorlayıcı ama içten, kasvetli olduğu kadar sessiz, gerçek ve bir o kadar da sürreal. İzlenmeli bu film, kesinlikle izlenmeli.

“-Çok özelsin, Julie
+Öyle olduğumu sanmıyorum

-Hayır, öyle olduğunu sanmıyorsun

+Çok normal, gerçekten.

-Evet normal… normal falan değilsin, sen bir ucubesin
+Teşekkür ederim. Nasıl bir ucube olabilirim ki?

-Kırgınlığın
+Bu iyi bir şey mi?

-Sanırım biliyorsun

+Bence tamamen sıradanım

-Sen sıradan değilsin. Kaybolmuşsun. Ve sen hep kayıp kalacaksın.”

Aşkın en kusurlu hali belki de. Aşk, bağlılık ve bağımlılık. Hassas kişilikler ve hassas bedenler. Kayıp bir ruhun, yani kadının, aşka olan sonsuz sadakati, inancı. Bir heykeltıraşın en iyi eserine gösterdiği ehemmiyet misali; zarif ve naif. En çok da kırgın aslında. Ancak bu, erkeğin ruhunu serbest bırakmamasına engel olmuyor. Sessiz gözüken, ancak arkasında derin bir enkaz bırakan kayboluş… Kadın, filminin son sahnelerini çekiyor. Film bitiyor. Erkeğin ruhu kayıp, kadının ruhu daha da kayıp kalıyor. Ve gökyüzü.

The post The Souvenir appeared first on Ütopik Dünya.

Bülten:

Przy brzegu rzeki ugrzęzło martwe ciało. Jego ogarnięte rozkładem wnętrze wciąż skrywa duszę – miniaturę ciała zmarłego. Gnijące narządy rozstępują się i maleńka postać przedziera się na zewnątrz. Stojąc nad brzegiem, żegna się ze swym ciałem i wyrusza w podróż po pośmiertnej krainie.

A dead body became stuck by a river bank. Its decaying insides still hide a human soul – a miniature of the deceased. Rotting organs part and a tiny creature gets out. Standing on the river bank, it says goodbye to the corpse and sets off on a journey through the post-mortem land.

The post DUSZYCZKA appeared first on Ütopik Dünya.

Altın Palmiye kategorisinde yarışacak olan yönetmenler arasında, Ken Loach, Xavier Dolan, Pedro Almodóvar, Terrence Malick, Dardenne Kardeşler yer alıyor.

Ana Yarışma:

“Pain and Glory” – Pedro Almodóvar

“The Traitor” – Marco Bellocchio

“The Wild Goose Lake” – Diao Yinan

“Parasite” – Bong Joon-ho

“Young Ahmed” – Jean-Pierre Dardenne & Luc Dardenne

“Oh Mercy!” – Arnaud Desplechin

“Atlantique” – Mati Diop

“Matthias and Maxime” – Xavier Dolan

“Little Joe” – Jessica Hausner

“Sorry We Missed You” – Ken Loach

“Les Miserables” – Ladj Ly

“A Hidden Life” – Terrence Malick

“Bacurau” – Kleber Mendonça Filho & Juliano Dornelles

“The Whistlers” – Corneliu Porumboiu

“Frankie” – Ira Sachs

“Portrait of a Lady on Fire” – Céline Sciamma

“It Must Be Heaven” – Elia Suleiman

“Sibyl” – Justine Triet

Belirli Bir Bakış:

“Invisible Life” – Karim Aïnouz

“Beanpole” – Kantemir Balagov

“The Swallows of Kabul” – Zabou Breitman & Eléa Gobé Mévellec

“A Brother’s Life” – Monia Chokri

“The Climb” – Michael Covino

“Joan of Arc” – Bruno Dumont

“A Sun That Never Sets” – Olivier Laxe

“Room 212” – Christophe Honoré

“Port Authority” – Danielle Lessovitz

“Papicha” – Mounia Meddour

“Adam” – Maryam Touzani

“Zhuo Ren Mi Mi” – Midi Z

“Liberte” – Albert Serra

“Bull” – Annie Silverstein

“Summer of Changsha” – Zu Feng

“Evge” – Nariman Aliev

Yarışma Dışı:

“The Best Years of Life” – Claude Lelouch

“Rocketman” – Dexter Fletcher

“Too Old to Die Young (ilk 2 bölüm)” –  Nicolas Winding Refn

“Diego Maradona” – Asif Kapadia

“Belle Epoque” – Nicolas Bedos

Özel Gösterimler:

“Share” – Pippa Bianco

“For Sama” – Waad Al Kateab & Edward Watts

“Family Romance, LLC” – Werner Herzog

“Tommaso” – Abel Ferrara

“To Be Alive and Know It – Alain Cavalier

Gece Yarısı Gösterimleri:

“The Gangster, The Cop, The Devil” – Lee Won-Tae

The post Cannes Film Festivali appeared first on Ütopik Dünya.

The post The Dollmaker – Kısa film appeared first on Ütopik Dünya.

Bölüm 1 : İlk çağ insanından modern çağ insanına kadar geçen süreci ve bu süreçte makineler ve onları kullanmamızı sağlayan enerji kaynakları arasında yaşanan savaşı,

Bölüm 2 : Kadın-erkek ilişkilerindeki gerçekliği,

Bölüm 3 : Devletler arasındaki ticari, stratejik vs her türlü ilişkilerin, bir süre sonra bu devletleri nasıl yıprattığını anlatmakta.

Yönetmen: JAN ŠVANKMAJER

Yapım Yılı: 1983

Orjinal Adı: MOŽNOSTI DIALOGU

Ülke: Çekoslovakya

Ödül: Uluslararası Berlin Film Festivali

Süre: 12 Dakika

Kategori: Kısa Film, Avangart, Animasyon

The post DIMENSIONS OF DIALOGUE appeared first on Ütopik Dünya.

Sanatçı, sahnelerden alınan fotoğraflar ile siyah-beyaz ve renklerin karışımı ortaya koydu.

Afişlerde bulunan yazı karakteri, aktörün kişiliği simgeliyor!

Not: Filmler Fransa’da Serge Bromberg ve Lobster Films tarafından restore edildi.

İşte Afişler!

The post Bir Klasik: Film Afişleri appeared first on Ütopik Dünya.

Ricky Gervais’in yazıp, yönettiği aynı zamanda başrolünde yer aldığı Sonraki Hayat (Afterlife) isimli dizi, Netflix platformunda yer alıyor. Dizinin her bir bölümü 25 ila 30 dakika arasında değişiyor. Yapımının gerçekleştiği ülke ise araçların direksiyon yönünden de anlaşılacağı gibi İngiltere.

Yapımın hikayesine gelecek olursak, eşinin ölümünün ardından Tony (Ricky Gervais) depresif bir dönemden geçmektedir. Her bir bölümün başlangıç dakikalarında verilen eşinin ölmeden önce Tony’ye çektiği küçük video kayıtlarını izleriz. Bu kayıtlar, Tony için hayat adına tek gerçekliktir. Hayatın yaşanan diğer eylemlerine artık pek takılmamakta sadece eleştirmektedir. Bu özelliği çevremizde bir takım insanlarda görmemiz de mümkün. Bu tiplemeyi genellikle dobra olarak nitelemekteyiz. (Dobra: Açık Sözlü –TDK-) Tony’nin sürekli bahsettiği konulardan biri de, intihar fikrine sürekli sıcak baktığıdır. Fakat  bunu bir türlü gerçekleştirememektedir. Bir bahanesi ise tam intihar etmek üzereyken köpeğinin acıkmış olduğunu söylemesidir. (Bir istatistik verisine göre intihar teşebbüslerinin sadece %50’si eyleme dönüşebiliyor.) Bunun açıklamasını da başka bir karakter Tony’e vermektedir: “Hayır Tony. Sen hala yaşamak istiyorsun.”

Çalıştığı yerel gazeteye, bir işletme reklam verir. Gazete ekibi, bu işletmede bir komedi gösterine katılır. Tony’ye sataşan komedyen, ağzının payını alır. Ricky Gervais’in yazdığı bu sahneyi iyi özümsemek gerekir. Kendi de komedyen olan senarist, komedyenlikte her şeyi mübah görmemekte, atıfta bulunmaktadır. Aynı zamanda bu tip diyaloglara maruz kalan kişilerinde daha olumlu olmaları mesajını vermektedir.

Senaristliğini de üstlendiği bu yapımda, Ricky Gervais’in özgün değil de basit bir başrole yer vermesini beklemek gereksiz olacaktı. Tony karakteri yerel bir gazetede çalışmasına rağmen, zeki, insanlara üstten bakan, dobra, bununla birlikte insanlardan bir beklentisi olmayan bir karaktere sahiptir.

Ricky Gervais hakkında yorumda bulunacak olursak, yapımın çoğu yerinde fikirlerini yan karakterler ile Tony’ye sordurarak, cevaplarını vermekte. Bunu 6 bölümlük bir yapımda fazla yapması, dizi kategorisinden mülakat havasına geçmesine sebebiyet veriyor. Farklı görüşlere de hakim olan Ricky’nin, bu görüşleri mesnetli tezler ile karakterler ile izleyiciye aktarması yapımı iyileştiren noktalardan biri olabilirdi.

The post Afterlife Eleştirisi appeared first on Ütopik Dünya.

En İyi Film: Green Book

En İyi Yönetmen: Alfanso Cuaron

ROMA

En İyi Erkek Oyuncu: Rami Malek

En İyi Kadın Oyuncu: Olivia Colman

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Mahershala Ali

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Regina King 

En İyi Özgün Senaryo: Nick Vallelonga, Brian Currie ve Peter Farrelly

En İyi Özgün Müzik: Ludwig Goransson

En İyi Özgün Müzik: Ludwig Goransson

En İyi Kısa Film: Skin

En İyi Kısa Animasyon: Bao 

En İyi Sinematografi: Roma

Kaynak: 19. Akademi Ödülleri (Oscar Ödülleri)

The post Akademi (Oscar) Ödülleri appeared first on Ütopik Dünya.

İkinci Dünya Savaşı’nın son demlerinde, Willi Herold yaşam mücadelesi vermektedir. Asker kaçağı Herold, inzibat birliğinden kaçarken yüzbaşı rütbeli bir Nazi üniforması bulur. Herold terkedilmiş üniformayı yaşamını sürdürebilmek için kullanacaktır. İlk amaç olarak sadece eskimiş kıyafetini değiştirmek için giydiği bu üniformanın, gücünü farketmesi fazla sürmez. Karşılaştığı diğer asker kaçakları sorgusuz onu lider kabul ederler, böylece kendi kuvvetini oluşturmaya başlar. Güç zehirlenmesine uğrayan Herold, asker kaçaklarının toplandığı kampın yargısını ele alır. Karanlığa batmış olan günlerde, Herold karanlığa doğru bir adım daha yürümektedir. Yüzbaşı (The Captin) ana tema olarak gücün, insanı zehirlemesi üzerine yoğunlaşmaktadır.

Orjinal İsmi

Der Hauptmann

Yapım Yılı

2017

Süre

118 Dakika

Tür

Dram, Tarih

Yapım

Almanya, Fransa, Polonya

Robert Schwentke – Yönetmen

Kuralsız ve Uyumsuz Filmlerinden tanıdığımız Robert Schwentke, Yüzbaşı’yı yazıp, yönetmen koltuğuna oturuyor.

Max Hubacher – Başrol

Max, 1993 yılında İsviçre’nin Bern kentinde dünyaya geldi. Oyunculuk kariyerine 2010 yılında başladı. Yüzbaşı (The Captain) filminde Willi Herold karakterini canlandırıyor.

The post Yüzbaşı – The Captain appeared first on Ütopik Dünya.