His
Koşup nefes nefese, tüm gücü ile etrafı aydınlatan ışığa yetişti. “Geldim! Artık gidebiliriz.” Yüzü uzun zaman sonra gülüyordu. Işıkta hiçbir değişim olmadı. Işığı görmenin umuduyla gülümsemeyi sürdürdü. “Evet,…
İstila 10002
BÖLÜM 2 Heyecanı gitgide artıyordu. Ne yapacağını bilemez halde yukarı -yardım çığlıkları ile- koşanlara bakıyordu. Çok geçmeden koşanlar onunla aynı kata çıkmıştı bile. “Ne olur yardım et bize.” Üçü…
İstila 10001
“Nefes alamıyorum lala, nefes alamıyorum!” Oyununu son kez oynamıştı. İnsanlar yabancıydı artık ona. Sadece okuyor ve nefes alıyordu. Her şeyden elini eteğini çekmişti. Anne ve babasından uzaklaşmış, kardeşlerinin yüzüne bakmıyordu.…